دوست جون خیلی شیرین حرف میزنه.وقتی باهاش هستم تمام مدت برام حرف میزنه.از همه جا و همه کس میگه.بیشتر از خاطراتش برام تعریف میکنه.خاطرات شیرین و گاهی هم تلخ.حافظه فوق العاده ای داره و همه چیز از گذشته یادشه با تمام جزئیات.زندگی جالبی داشته.زندگی که به جرات میتونم بگم زندگی بوده نه روزمرگی.بر عکس من که فقط گذروندم اون همه چیز رو تجربه کرده و به معنای واقعی از زندگی لذت برده.اخرین باری که داشت برام صحبت میکرد بهش گفتم هرچی تو از تمام لحظات زندگیت لذت بردی من هیچ فیضی از این زندگی نبردم. الان چند روزه که دنبال یه خاطره قشنگ و شیرین از گذشته میگردم که بنویسم ولی هرچی فکر میکنم چیزی به ذهنم نمیاد.احساس میکنم هیچ اتفاق خوبی که بتونه الان برام شیرین باشه در گذشتم اتفاق نیفتاده.شاید این به خاطر حصاری بوده که خانواده دور من کشیده بودن یا اعتقادها و عرفی که به نظر من فقط حق زندگی کردن و لذت بردن از زندگی رو از ادم ها میگیره.هنوز هم اون حصار همراهمه.تمام دنیای من اینجاس و همه دوستان خوبم اینجا هستن.اینجا تنها جایی هستش که برای ارتباط باهاش نباید از کسی اجازه بگیرم.برای بودن با دوستانی که اینجا دارم خودم به تنهایی تصمیم میگیرم. شاید حافظه خوبی ندارم که از گذشته چیزی یادم نمیاد.ولی نه.مطمئنم اگر اتفاق خوشایندی بود حتما یادم میموند.از بچگی که هیچی به یاد ندارم.بعضی وقتها پیش خودم میگم اصلا من دوران کودکی داشتم یا نه.شاید شیرین ترین لحظه ی زندگیم که یادمه این بود که به هوش اومدم و دیدم پسرم توی بغل منه و برای اولین بار مادر شدم.احساس فوق العاده شیرینی بود.هنوزم وقتی بغلش میکنم احساس خوبی بهم دست میده.

من و پیشی همو بغل کردیم و آرزو داشتم
اختیار سور فلکی در دستم بود
چوب دست جادو را بالا می بردم
و با اشاره ای زمان را متوقف می کردم
تا تو را در آغوش داشته باشم کودکم

سنگ در برکه می اندازم و می پندارم، با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد، کی به انداختن سنگ پیاپی در آب، ماه را می شود از حافظه ی آب گرفت؟!..

عشق یعنی دوست دارم اندازه دوتا
یکی برای خودت
و یکی برای خودم

این جور وقتا وجود یه دوست خوب که شنونده ی خوبی هم هست خیلی کمک میکنه.یه دوستی که با تمام وجود درکت می کنه و دقیقا حس میکنه چی میگی.مشکلت رو همون جور که خودت می بینی می بینه و همون جور که میخوای دلداریت میده.چقدر خوبه که من یه دوست اینجوری دارم.یه دوست که دل به دلت میده و باهات جوری صحبت میکنه که کم کم فراموش میکنی چی اذیتت می کرده.مثل خانوم بزرگ ها نصیحتت نمی کنه که چرا این کارو کردی و حالا که کردی باید تحمل سختیشم داشته باشی.بدم میاد از کسانی که به جای دلداری همش میخوان اشتباهت رو نشونت بدن.به جای راه چاره فقط میگن نباید این کار رو میکردی.

به هرحال امروز گرچه با یه شک بسیار بد شروع شد ولی وجود این دوست نازنین مثل همیشه باعث شد که اروم بشم و بتونم به راه حل فکر کنم.همیشه اولین راه حلی که به نظرم میرسه اینه که به خدا بگم خدا جون خودت بگو چیکار کنم.یه جایی خوندم به جای اینکه به خدا بگین من یه مشکل بزرگ دارم به مشکل بگین من یه خدای بزرگ دارم.

یه چیز جالب تر این بود یکی دیگه از دوستان میگفت یه بلاگی بهت معرفی میکنم برو بخون.کلی انرژی مثبت بهت میده و از این حرفا.گفتم آدرسشو بده.دیدم ادرس بلاگ خودم رو داد.نسخه خودمونو واسه خودمون میپیچن این دوستان.

این نیز بگذرد یا چون میگذرد غمی نیست.

آدما از جنس برگند گاهی سبزند، گاهی پاییزن و زردند.زمستون دیده نمی شن و تابستون سایه بون سبزند.آدما خیلی قشنگن.حیف که هر لحظه یه رنگند...

توی تنهایی هام فقط به تو فکر میکنم.

اشکالی ندارد اگر قلعه رویاهایتان در آسمان باشد.فقط یادتان نرود که فونداسیون آن را در دنیای واقعی بریزید.

اگر كسي تو را آنطوركه ميخواهي دوست ندارد
به اين معني نيست كه تو را
با تمام وجودش دوست ندارد.

اگر خواهان دیدار کسی هستی که
می تواند هر موقعیت ناممکنی را فراهم کند،
و دور از حرف ها و باورهای مردم،
به تو شادی بخشد،
در آینه بنگر،
و
این واژه جادویی را بر زبان آور:سلام

وقتی بعد مدتها عشق رو تجربه کردم تصمیم گرفتم یه جایی ازش بنویسم.به پیشنهاد یکی از دوستان تصمیم گرفتم یه وبلاگ درست کنم و اونجا خاطراتم رو بنویسم تا برام موندگار بشه.خیلی تصادفی رسیدم به بلاگفا و وبلاگم رو اینجا درست کردم.قرار بود از خاطره ها بنویسم ولی ننوشتم.شاید میدونستم قراره بعدها این عشق نباشه.

شاید خوب شروع نکردم ولی توی این مدت سعی کردم هر روز بهتر از روز قبل باشم.کمتر از نوشته های خودم میذارم ولی وقتی یه شعر یا یه متنی میخونم و خوشم میاد دوست دارم اینجا بذارم تا دوستانم هم از خوندنش لذت ببرن.

اینجا با دوستای بسیار خوبی آشنا شدم و با تنهایی که سالها همراهم بود خداحافظی کردم.خیلی سخته در میان جمع احساس تنهایی کنی.خیلی سخته کسی حرفت رو نفهمه. سالها بود که تنها بودم ولی اینجا دوستانی پیدا کردم که اگر نباشم نگرانم میشن و این برای من خیلی با ارزشه.

هنوز عاشقم و هنوزم از عاشقانه های من و عشقم مینویسم.خوشحالم که این وبلاگ باعث شد  عاشق بمونم.عاشق اینجا شدم و عاشق دوستان با معرفتی که تنهایی منو پر کردن و یه جورایی به من زندگی دادن.

دوستان زیادی اومدن و رفتن و دوستان زیادی هم اومدن و تنهام نذاشتن.

حمیدرضای عزیز : خیلی تصادفی اومد و خیلی تصادفی تر صمیمی شدیم .یک دوست به تمام معنا واقعی و خوب.  بهترین دوستی که تا به حال داشتم.بسیار مودب و فوق العاده دوست داشتنی .همین جا از تمام کمک هایی که کردی تا زندگیمو درست کنم ممنون.

آسیه جون: دوست شیرازی و شیرین من.از همون روزای اول از بی ریایی و صمیمیتش خیلی خوشم اومد.خیلی زود باهاش ارتباط برقرار کردم و شد بهترین دوستم.خیلی دوسش دارم و امیدوارم این دوستی ادامه داشته باشه.

فرنگیس دوست داشتنی :قبلا تو وب حمیدرضا شیطنت هاشو دیده بودم و عاشقش بودم.یادمه وقتی اولین بار اومد وبم خیلی خوشحال شدم و از دیدن اسمش توی کامنتها کلی ذوق کردم. وقتی اسمش رو توی کامنتها میدیدم انرژی میگرفتم و همیشه بهش میگفتم با دیدن اسمت همه غمهام از یادم میره.الان یه دوست فوق العاده باارزشه برام.وقتی دستاشو میگیرم حس خوبی بهم دست میده.یادمه اولین روزی که دیدمش از هر فرصتی استفاده میکردم تا در آغوش بگیرمش.دوسش دارم خب...

نوید عزیز:که به خاطر یه کامنت اشتباهی از طرف دوست عزیزمون اومد اینجا و شد دوست گرانقدر و صمیمی من.بعضی وقتها یادش منو یادش میره ولی به قول خودش پیری و .... . به هر حال از داشتن این دوست عزیز بسیار خوشحالم.

غزل جون: دوست داشتنی و مهربان.خیلی از اخلاقهاش شبیه خودمه.شباهتهای زیادی داریم .این باعث شده خیلی صمیمی باشیم.عزیزم خیلی دوستت دارم.

مازیار عزیز: که همیشه منو خواهر خودش میدونه ولی فعلا با من قهر کرده.میشه گفت از دوستان همیشگی منه و ارادت دارم خدمتشون.

علی و مهتاب عزیز که همیشه همیشه حضور داشتن.از اینکه هیچوقت تنها نذاشتین ممنونم.

کتایون عزیز:.یادم اولین باری که اومد وبم از روی کنجکاوی بود.گفت اومدم ببینم این کیه که همیشه تو وب شوهر تازه تاسیس اوله.الان دوست خوبمه و دوسش دارم. 

حسین عزیز: همیشه محترم و صمیمی بود.

آیدین عزیز: دوست خوبم که برام مثل یه برادر بود.

یگانه عزیز: بسیار مهربون و حساس.فکر میکنم براش دوست خوبی نبودم.

هادی عزیز ،حکایه عزیز ،آوای سکوت ، قاصد بهشتی عزیز ، ماری جون ،الهه ی سکوت ، ماه نو ، مصطفی عزیز ،افرا جون ،منصور جون ،سمیه جون ،ریحانه عزیز ،زری جون ، افشین عزیز ،بابا لنگ داز جون ،پرنیان عزیز ، و امیر رضا ،هیچکس، رامین، پارسا ، سروش ، سید مصطفی ، زهرا، ندا ، مرد تنها، بهزاد، مولود، سیمیا ، کاویان ، قزلباش ، امواج شبح، نیلوفر، باران، مینا ، علی ،امیر ، رضا، پریسا ،حسن الماسی ، ماندگار ، مریم ، مولود ، احسان، آیلار ، فاطمه، مهسا و الهام،نلی و آنیموسی عزیزم و همه  دوستان که همیشه همراهم بودن.همتون رو دوست دارم.

به هر حال شروع کردم و امروز یک سال از اون روز میگذره.روزهای خوب همراه با خاطرات خوب.دوست دارم هرکدوم از دوستان عزیزی که امروزمیان اگه یادشونه برام بنویسن چه طور شد که اومدن اینجا و موندگار شدن.میدونم دوسم دارین که موندگار شدین.اگر توی این مدت از من ناراحتی دیدین برام بنویسین .ممنون از همه مهربونیا و لطفی که به من دارین.

تنها راه زندگی پذیرفتن این نکته است که هر دقیقه ، معجزه ای غیر قابل پیش بینی است و دقیقا هم همین طور است، هر دقیقه هم معجزه است و هم غیر قابل پیش بینی.

من عاشق مترسک مزرعه ام ، چون با دیدنم از من دوری نمیکند ، هم صحبت من است ، دستش را میگیرم می فشارم احساسش میکنم ، از من دوری نمیکند ، چشمانش من را می بیند من او را میبینم ، با قناری هم صحبت است با گنجشک با کلاغ ، از هیچ کس دوری نمی کند ، دوستش دارم ، دوستش دارم !

بگذار نا از اراده ی من تنها اندکی به جا ماند
تا بتوانم تو را در هر سوی خوبش احساس کرده
و در هر کاری به تو روی آرم
و هر دم مهر خود را نثار تو سازم.

بگذار تا از من،تنها اندکی به جا ماند
تا هرگز نتوانم تو را نهان دارم
و آنچه در زندگی ام می خواهی
روی نماید.
بگذار تا از بندهایم تنها اندکی به جا ماند
تا بتوانم به اراده ی تو وابسته مانم
و هر آنچه در زندگی ام می خواهی
به کردار در آید و من،
تنها در بند تو باشم.

خیلی وقته که روزهای زندگیم تکراری شدن. اما دیروز روز فوق العاده متفاوتی بود.عالی عالی عالی....

همه می دونن که اگه آدم حواسش خیلی جمع باشه،ممکنه یه دفعه همین طور که مراقبه که حواسشو جمع کنه، سکندری بخوره زمین. 

نوشته من نبود اما حرف دل خودم بود

در زندگی فهمیده ام که وقت خندیدن ، بوسیدن راحت نیست.

عشقولانه :همه ی ما دل بزرگی داریم ، خیلی بزرگ ، چون گاهی دلمون به وسعت آسمون و زمین میگیره ! 

حضور هیچ کس در زندگی ما اتفاقی نیست، خداوند در هر حضوری رازی نهاده است ، خوشا آن روز که دریابیم راز این حضورها را .

این عاشقانه همچنان پا بر جاست: نفسم میگیرد در هوایی که نفسهای تو نیست. 

فرنگیس جون منو به بازی دعوت کرده که البته یکم تهدید هم چاشنیش بود.
منم اجابت کردم اما یه تغییر کوچیک توی بازی دادم اونم اینکه از آقای شوهر خواستم دوست داشتنیهای و دوست نداشتنیهای من رو از طرف خودش بنویسه و من فقط زحمت تایپش رو کشیدم.

دوست داشتنیهای من از زبان آقای شوهر:

1.کیک خامه ای و تولد گرفتن رو دوست داره. (البته تولد گرفتن برای دیگران رو دوست دارم.)
2.دوست داره روز تولدش و روز سالگرد ازدواجمون به یادم باشه.(البته من کادوهای این روز رو بیشتر دوست دارم.)
3.از غذاها علاقه فراوانی به انواع آش دارد ومخصوصا آش رشته.
4.بازی و مشغول بودن با کامپیوتر روخیلی دوست داره علی الخصوص لپ تاپ.
5.رفت و آمد به خانه پدر و مادرش رو خیلی دوست داره.
6. داشتن و یا بهتر بگویم همراه داشتن پول را در کیفش دوست دارد.
7.مسافرت رفتن (البته بعضی نقاط) رو دوست داره.
8.شاید خنده دار باشه ولی دانه کردن انار و ساندویچ درست کردن رو خیلی دوست داره.
9.تهران که زادگاهشه و بزرگ شده رو خیلی دوست داره و علاقه داره که در اونجا زندگی کینم.
10.فسنجان با مرغ رو که مادرش درست میکنه خیلی دوست داره.
البته این مورد یازدهم میشه ولی چون این مورد هم اولویت داره نباید از حق گذشت اونم اینکه دوستانش رو خیلی بیشتر از فامیل دوست داره.

و اما دوست نداشتنیهای من از زبان آقای شوهر:

1.نظر دادن من نسبت به وضعیت ظاهری از جمله لباس پوشیدن ، روسری، مانتو، کفش ، فرم کوتاه کردن موها و..... رو دوست نداره.
2.دوست نداره نفر اول در احوال پرسی و توجه عاطفی و خوش وبش باشه.
3.دروغ گفتن و تظاهر کردن دیگران وتعریف از خودش رو دوست نداره.
4. دوست نداره من یا دیگران به کارهاش نظر بدیم.
5.از غذاها کباب تابه ای و کتلت و سوسیس رو دوست نداره.(البته هات داگ شیلا رو خیلی دوست دارم)
6.بی توجهی و قهر و خلاصه کم محلی از طرف دیگران رو دوست نداره.
7.در پایان روز وقتی من به خونه میام دوست نداره بپرسه چی شد چیکار کردی .(البته چون خودش میگه منم نمی پرسم.ولی قرار شده دیگه بپرسم.)
8.با کله پاچه و ... اصلا جور نیست و دوست نداره.
9.برای یه مدت طولانی در جمع زنونه بودن رو دوست نداره.
10.از اینکه تو یه مهمونی سفره خانمها رو از آقایون جدا کنن خیلی بدش میاد.
من که نوشتم طبق معمول آخر هر بازی 10 نفر اولی که کامنت میذارن اگه دوست دارن این بازی رو ادامه بدن.
تجربه خوبی بود.اولین بار بود که تو یه بازی وبلاگی بودم.خوشم اومد.خبر ندارین بعد از نوشتن اینها توسط آقای شوهر چقدر از اختلافات خانوادگی حل شده.

در زندگی فهمیده ام که نوع رفتار دیگران در قبال من بیشتر تحت تاثیر برداشت آن ها از خودشان است تا من.

عاشقانه ام: نفسم میگیرد ، در هوایی که نفس های تو نیست .